4-5 december...Sinterklaas!

Wat een heerlijk weekend voor de kinderen....wij waren na het weekend toch wel blij dat het weer voorbij was;-) Naast de virussen in buik en maag die in huize Wolf heersten, was Robijn gewoon helemaal van slag door alle spanning. Zaterdag door de enorme sneeuwval besloten maar niet naar het theater te gaan (Cas, Madelief, Mees en Robijn hadden kaartjes in hun schoen gekregen). Tot groot verdriet van de kinderen... Cees de enige met z'n winterbanden onder de auto (handig, die van ons stonden nog in de garage) besloten de vaders het er later toch maar op te wagen. Voor de moeders was geen plek meer in de auto, dus die doken maar de plaatselijke kroeg in. Na een heerlijke middag voor iedereen nog gezellig gegeten en vroeg naar bed. De dag erop was het immers 5 december! Voor het eerst in de tijd dat we kinderen hebben de echte Sint op bezoek gevraagd. Van de kinderen was niemand op de hoogte. Madelief zat 's middags al nerveus via de glazen binnendeur de voordeur in de gaten te houden. Zo dacht ze te kunnen zien wie er op de deur zou bonzen. Groot was haar verbazing toen er een echte Sint en pieten werden gezien die richting onze voordeur kwamen! En ze belden aan! De kleintjes vonden het wel erg spannend, maar er kroop niemand achter de bank (wat ik eigenlijk had verwacht...) Het was dan ook wel een heel erg leuke Sint met hele lieve pieten. Alle kinderen op schoot en de Sint wist alles van ze! Hoe was dat nou mogelijk?! We hebben dan ook erg gelachen om ons grut... Kate ging even op schoot bij de Sint, maar het bleek toch wel heel erg spannend voor ons jongste pietje...

Sneeuw en ijs

Je zou het bijna weer vergeten dat we al aardig wat winterweer hebben gehad. De ijsbaan open, weeralarmen door sneeuw en gladheid en vooral het heerlijke sfeertje. Echt praktisch was het natuurlijk niet, maar gelukkig konden we wel op het werk komen dit keer. De kinderen leefden zich uit in de sneeuw en op het ijs. Zelfs Robijn stond erop (gillend:-)) dat er schaatsen voor haar kwamen uit 'opa's huis' (het clubhuis van de ijsclub waar tweedehands schaatsen werden verkocht).

Sinterklaas (en pieten) op schaatsen...!

Sinterklaas!

Je kunt er niet meer om heen...Sinterklaastijd. Zeker niet in ons gezin met 3 trouwe aanhangers! Al ging ik vorige week wel met 1 pietje minder op pad. Hét gesprek met Madelief hebben we afgelopen zomer gehad. Op haar eigen initiatief kregen we het er over en heb ik het verhaal uit de doeken gedaan. Dus verkleden hoeft nu voor haar ook niet meer. Wel extra spannend om met pap en mam dingetjes te verzinnen voor Mees en Robijn. En spannend blijft het toch merk ik nu aan haar. Mees heeft nog werkelijk geen idee en 'trapt' overal in. Heerlijk dat bekkie als je zegt dat er achter z'n rug net een piet wegdook in de bosjes... Hoe ze schreeuwend uit school komen rennen dat de rommelpieten waren geweest én ook nog eens de sleutel van de pakjeskamer waren verloren! Robijn kent alle liedjes uit haar hoofd, na een keer of 88 dezelfde cd is mijn geheugen ook weer opgefrist en zingen we samen elk woord van elk liedje mee. Kruidnootjes en speculaas bakken, tekeningen en verlanglijstjes maken. Het grote prentenboek van Sinterklaas elke avond bekijken voor het slapen gaan, het hoort er allemaal bij. En last but not least, elke werkdag om 17.40 zitten ze stijf naast elkaar voor het journaal der journalen. De babypiet heeft vooral het hartje van Robijn gestolen:" Ik wil ook zo'n babypietje mama!". Gelukkig hebben we wel een Afrikaans pietje in de familie!

Mees drong zichzelf naar voren om de Sint een hand te geven.

Ro is niet bang..ze ging met papa haar tekening aan de Sint geven totdat een Piet haar 'ontvoerde' op de arm en meenam naar Sinterklaas! Ze bleef lachend op Piet z'n arm zitten. We zijn er nog niet achter welke Piet dit was;-)

Na de intocht feest in de Dorpshoeve. Net alle kinderen neergezet in de hal en alle jassen verzamelend werd ik door de clown's naar het podium meegenomen. De mijter van Mees die ik in m'n hand had werd opgezet en ik werd voorgesteld als.....Sinterklaas! Het duurde even voordat mijn eigen kinderen doorhadden dat ik ineens op de stoel van Sinterklaas op het podium zat! Vooral Robijn begreep er helemaal niks meer van. Gelukkig kon ik na een paar minuten weer weg. Wel leuk dat de afgelopen week al een paar kinderen in de AH tegen me zeiden:"Jij was Sinterklaas toch?!"

Mees

Grapjes Mees, Pietje schrap, Meesepesie...we blijven lachen om ons kleine jongentjes'varken'. Altijd wel iets geks of een grap. Hopelijk gaat hij het belang van goed meedoen op school de komende maanden ook inzien...

Afgelopen vakantie moest en zou hij de gevonden reddingsboei meenemen. De resten zeewier er nog aan. Ik had Mees voorbereid dat de boei de eerste check waarschijnlijk niet zou halen.. Maar wat schertste onze verbazing, na vreemde blikken en uitvoerig onderzoek bij de douane kreeg hij van lachende douane beamten de boei weer mee! Ook op het vliegveld viel Mees wel op. Slaperig met onder z'n ene arm de boei, onder andere z'n (XXL) knuffel schoot iedereen die 'm zag in de lach. En uiteindelijk hangt z'n souvenir in z'n kamer!

Logeerpartij

Een week of wat geleden kwamen de dames Meelis een weekend logeren. Met z'n allen naar het zwembad was wel heel erg leuk...

Diploma zwemmen

Eeerlijk is eerlijk....langer dan ruim anderhalf jaar heeft Mees er niet over gedaan. Eigenlijk heel normaal achteraf gezien. Toch voelde het lang. Maar het is binnen; diploma A. Samen met 63 (!) andere kinderen zwom hij afgelopen weekend af. Mees heerlijk relaxed, ik nerveus ('waarom mam, jij hoeft toch niet te zwemmen?!') Door een superstrakke en feestelijke planning stonden we toch na 5 warme kwartieren weer buiten; Mees trots met zwemdiploma in de hand en wij trots op het kleine kereltje. Thuis slingers en taart. De kadootjes had hij maanden geleden uitgezocht, in de hoop dat hij dan wat harder zou zwemmen;-) Maar nu kreeg hij ze echt. Beloofd is beloofd tenslotte!

Nog wat nagekomen plaatjes uit Leiden...