donderdag 25 november 2010

Sinterklaas!

Je kunt er niet meer om heen...Sinterklaastijd. Zeker niet in ons gezin met 3 trouwe aanhangers! Al ging ik vorige week wel met 1 pietje minder op pad. Hét gesprek met Madelief hebben we afgelopen zomer gehad. Op haar eigen initiatief kregen we het er over en heb ik het verhaal uit de doeken gedaan. Dus verkleden hoeft nu voor haar ook niet meer. Wel extra spannend om met pap en mam dingetjes te verzinnen voor Mees en Robijn. En spannend blijft het toch merk ik nu aan haar. Mees heeft nog werkelijk geen idee en 'trapt' overal in. Heerlijk dat bekkie als je zegt dat er achter z'n rug net een piet wegdook in de bosjes... Hoe ze schreeuwend uit school komen rennen dat de rommelpieten waren geweest én ook nog eens de sleutel van de pakjeskamer waren verloren! Robijn kent alle liedjes uit haar hoofd, na een keer of 88 dezelfde cd is mijn geheugen ook weer opgefrist en zingen we samen elk woord van elk liedje mee. Kruidnootjes en speculaas bakken, tekeningen en verlanglijstjes maken. Het grote prentenboek van Sinterklaas elke avond bekijken voor het slapen gaan, het hoort er allemaal bij. En last but not least, elke werkdag om 17.40 zitten ze stijf naast elkaar voor het journaal der journalen. De babypiet heeft vooral het hartje van Robijn gestolen:" Ik wil ook zo'n babypietje mama!". Gelukkig hebben we wel een Afrikaans pietje in de familie!



Mees drong zichzelf naar voren om de Sint een hand te geven.
Ro is niet bang..ze ging met papa haar tekening aan de Sint geven totdat een Piet haar 'ontvoerde' op de arm en meenam naar Sinterklaas! Ze bleef lachend op Piet z'n arm zitten. We zijn er nog niet achter welke Piet dit was;-)


Na de intocht feest in de Dorpshoeve. Net alle kinderen neergezet in de hal en alle jassen verzamelend werd ik door de clown's naar het podium meegenomen. De mijter van Mees die ik in m'n hand had werd opgezet en ik werd voorgesteld als.....Sinterklaas! Het duurde even voordat mijn eigen kinderen doorhadden dat ik ineens op de stoel van Sinterklaas op het podium zat! Vooral Robijn begreep er helemaal niks meer van. Gelukkig kon ik na een paar minuten weer weg. Wel leuk dat de afgelopen week al een paar kinderen in de AH tegen me zeiden:"Jij was Sinterklaas toch?!"