woensdag 26 mei 2010
Boerderij
De boerderij blijft 'hot' bij de drie Wolfjes. Gelukkig komt oma de kinderen nog wel eens halen voor een middagje rommelen in en om de boerderij. Mees zit graag hele middagen op de trekker bij opa of Andre. Afgelopen winter waren ze al heel zoet met de oude koek en zopie wagen van de ijsclub. Nu staat de keet weer ergens anders in het weiland en hebben ze er een heel huisje van gemaakt. Met bedjes en een groentetuintje. Helemaal leuk als oma dan nog met koek en zopie aankomt natuurlijk....



donderdag 20 mei 2010
Waffel
Vorige week kwamen we terug van de Veluwe en tot onze verbazing stond de kooi van Waffel de hamster open en was hij er vandoor. Dikke tranen bij Madelief. Gezocht.....maar nergens konden we hem vinden. De meest bizarre schuilplekjes en ontkommogelijkheden werden geopperd door de kinderen. Toen Madelief heel serieus vertelde dat ze dacht dat hij door het kattenluik was gesprongen (ooit wel eens een hamster gezien?) kon ik mijn lachen niet inhouden. Een paar dagen later opperde Claudia deze mogelijkheid zelfs ook nog;-) Madelief ging een dag later weer op kamp en in de tussenliggende dag moest er nog een spreekbeurt in elkaar worden geflanst en geoefend. Jawel, met als onderwerp hamsters! Heeeeel gevoelig en emotioneel dat begrijpen jullie. Vakantie, dus onderwerp kon niet worden aangepast en de eerste maandag na de vakantie stond Madelief 's morgens op de planning voor haar spreekbeurt. Toch maar samen een leuke powerpoint in elkaar gezet, tot we aan het oefenen toe waren... Waffel mocht niet worden genoemd want dan kwamen de waterlanders tevoorschijn. Eind van het liedje was dat Madelief een fantatische spreekbeurt gaf over haar hamster die (nog steeds) kwijt is en met zijn lege kooi naar school ging. De meester werd ingelicht dat de naam Waffel niet mocht worden genoemd. Ze haalde zelfs een 'goed'. (Helaas is Waffel nog steeds niet tevoorschijn gekomen, vrees hem binnenkort in een andere staat ergens tegen te komen.. Als iemand een tip heeft hoe Waffel op te sporen houd ik me aanbevolen!)
dinsdag 11 mei 2010
Art-camp

Elke meivakantie iets 'geks' met de Ammerlanen. Dit keer de Art-camp ergens op de Veluwe. Na vorig jaar kou te hebben geleden gingen we dit jaar op pad met ski-jack's, ski-sokken en tig hoodies en bodywarmers voor de kinderen. En de dag van vertrek het weerbericht nog even snel te hebben bekeken toch ook maar de kaplaarzen. Ik kan er kort over zijn, we hebben alles nodig gehad;-)
De kinderen hadden nergens last van en speelden er heerlijk op los. Madelief, Cas en Mees fietsen de camping over van de ene speeltuin naar de andere. Gelukkig was er ook nog een grote binnenspeeltuin. Robijn reed er op haar kleine fietsje regelmatig achteraan. En ach, dat ging eigenlijk nog wel goed ook. Volgend jaar kunnen er echt weer eens boeken mee denk ik zomaar!
Zoals Claudia al op de blog van Cas schreef zijn we aardig actief geweest en hebben we veel ondernomen naast de lekkere hanguurtjes op de camping. Natuurlijk ook moederdag met om half acht 's morgens een champagne-ontbijt en kadootjes van de mannen en kinderen, gezellig met z'n allen in het grote barbapapa-bed in één van de twee grote slaapbollen.
(meer foto's en verhalen op de blog van Cas, zie link rechts)



Let op het gezicht van Mees op boven- en onderstaande foto's. Helaas heeft hij in deze een karaktertrekje van z'n moeder meegekregen. Ik hou van bepaalde attracties, maar van de meeste gewoon niet. Ik kwel mezelf niet en zwaai gezellig naar het kroost dat wel gaat. Mees daarentegen kwelt zichzelf elke keer weer door mee te gaan maar de longen uit z'n lijf te schreeuwen en huilen van angst. Madelief heeft meer van Eric en is een echte 'daredevil', hoe gekker, harder, hoger en sneller, hoe beter (al lijkt het of Eric toch ook een beetje spijt heeft van het schip op onderstaande foto:-))
Let op het gezicht van Mees op boven- en onderstaande foto's. Helaas heeft hij in deze een karaktertrekje van z'n moeder meegekregen. Ik hou van bepaalde attracties, maar van de meeste gewoon niet. Ik kwel mezelf niet en zwaai gezellig naar het kroost dat wel gaat. Mees daarentegen kwelt zichzelf elke keer weer door mee te gaan maar de longen uit z'n lijf te schreeuwen en huilen van angst. Madelief heeft meer van Eric en is een echte 'daredevil', hoe gekker, harder, hoger en sneller, hoe beter (al lijkt het of Eric toch ook een beetje spijt heeft van het schip op onderstaande foto:-))
Abonneren op:
Posts (Atom)



















































