Vorige week kwamen we terug van de Veluwe en tot onze verbazing stond de kooi van Waffel de hamster open en was hij er vandoor. Dikke tranen bij Madelief. Gezocht.....maar nergens konden we hem vinden. De meest bizarre schuilplekjes en ontkommogelijkheden werden geopperd door de kinderen. Toen Madelief heel serieus vertelde dat ze dacht dat hij door het kattenluik was gesprongen (ooit wel eens een hamster gezien?) kon ik mijn lachen niet inhouden. Een paar dagen later opperde Claudia deze mogelijkheid zelfs ook nog;-) Madelief ging een dag later weer op kamp en in de tussenliggende dag moest er nog een spreekbeurt in elkaar worden geflanst en geoefend. Jawel, met als onderwerp hamsters! Heeeeel gevoelig en emotioneel dat begrijpen jullie. Vakantie, dus onderwerp kon niet worden aangepast en de eerste maandag na de vakantie stond Madelief 's morgens op de planning voor haar spreekbeurt. Toch maar samen een leuke powerpoint in elkaar gezet, tot we aan het oefenen toe waren... Waffel mocht niet worden genoemd want dan kwamen de waterlanders tevoorschijn. Eind van het liedje was dat Madelief een fantatische spreekbeurt gaf over haar hamster die (nog steeds) kwijt is en met zijn lege kooi naar school ging. De meester werd ingelicht dat de naam Waffel niet mocht worden genoemd. Ze haalde zelfs een 'goed'. (Helaas is Waffel nog steeds niet tevoorschijn gekomen, vrees hem binnenkort in een andere staat ergens tegen te komen.. Als iemand een tip heeft hoe Waffel op te sporen houd ik me aanbevolen!)
