'Ouwe' oma

Ruim drie weken geleden na 97 jaar zelfstandig en goed van geest te zijn geweest een hersenbloeding gekregen en afgelopen week overleden; onze 'ouwe' oma Stuy. Afgelopen februari zat ze nog als een prinses op haar eigen feestje temidden van kinderen, kleinkinderen en inmiddels 'tig' achterkleinkinderen. Gelukkig maakten we nog een foto van haar met Kate. Mees hoopte de afgelopen weken nog dat ze honderd werd, wij gunden haar welverdiende rust... Madelief wilde graag mee naar de uitvaart vandaag. Ze is immers al bijna 9. Na onze uitleg over begravenissen besloot ze zelf mee te gaan. Afscheid nemen hoort ook bij het leven, daar kun je kinderen van de leeftijd van Madelief niet meer voor afschermen. De mooie ingetogen uitvaart was voor haar wel heel indrukwekkend....
O mijn ziel, wat buigt g’ u neder?
Waartoe zijt g’ in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder,
Zoek in ’s Hoogsten lof uw lust;
Menigwerf heeft Hij uw druk
Doen verand’ren in geluk.
Hoop op Hem, sla ’t oog naar boven;
Ik zal God, mijn God, nog loven.

Psalm 42 vers 7


In Jezus ontslapen onze lieve, zorgzame moeder, schoonmoeder, oma en overgrootmoeder

Willempje Stuij – Schimmel

sinds 20 december 2006 weduwe van Dirk Cornelis Stuij


in de ouderdom van 97 jaar.

Prietpraat

Er wordt geld ingezameld voor een jubileum van een leerkracht. De brief die de kinderen mee naar huis brachten vroeg om een bijdrage voor een kado. De hele week zal een spaarpotje de klassen rondgaan. Mezelf kennende leg ik het gelijk voor de eerste dag maar klaar, anders vergeet ik het. 's Avonds vraag ik aan Madelief of het geld op de juiste plaats terecht is gekomen. "Jaha...." antwoordt Madelief "en leg je gelijk geld voor morgen neer? Dan komen ze weer langs met het spaarpotje...".

De bliksem slaat wel heel dichtbij ergens in. Ik ben niet heel snel in paniek, maar als na die rotklap in de verkeerde richting vriendin Tanja belt wat er op de boerderij aan de hand is met ambulances, brandweer en politie, raak ik toch even de weg kwijt. Madelief is hier bij aanwezig. 's Avonds als ik weer terug thuis ben na alle toestanden vraagt Madelief zich af waarom ik zo "vreselijk wild was"...

Madelief heeft een vriendinnetje met problemen in de wervelkolom: "Die lange stok stond een beetje scheef".

Mees vraagt zich af of er nog melk in mijn borsten zit. Ik vertel hem dat na Robijn de melkfabriek dicht is gegaan. Mees: "Maar goed ook, je leek wel een koe".

Michael Jackson is natuurlijk bekend om één bepaalde beweging. De beweging die al die kleine mannetjes erg leuk vinden. Robijn en Madelief dansen ook mee, maar volgens Mees kan dat helemaal niet, ze hebben geen piemeltje om vast te houden!

Mees doet alles langzaam. Vooral 's morgens, als hier vaak toch alles snel moet, is dat lastig. Hij zit te tutten met z'n trui. Ik vraag hem een beetje door te gaan: "Ik ben verdwaald in mijn trui!".

Madelief leest iets over planeten: "Welke planeet is dichter bij de zon? Mercedes of Venus?".

Het gesprek gaat over zakgeld. Mees doet een beetje bijdehand. Ik zeg tegen hem dat hij niet eens weet wat zakgeld is: "Nou dat is toch makkelijk, gewoon geld dat in je zak zit!".

Met een vader in het schoolbestuur en een moeder in de MR spreken we thuis weleens over het reilen en zeilen van de school. Op dat moment wordt er gezocht naar een directeur. Madelief pikt iets van ons gesprek op en roept: "Ik wil geen jongens-directeur hoor!".

Madelief leest iets over het menselijk lichaam: "Je dikke slokdarm is wel 6 meter lang!".

Een aantal polderdiva's zou graag een stedentrip of reisje naar de zon maken. Niet alle dames houden van vliegen helaas. We zijn wat aan het brainstormen en de Canarische Eilanden komen voorbij. (Zal geen naam noemen): "Dan gaan degenen die niet willen vliegen toch met de bus?".

Soms ben ik in mijn hoofd een beetje druk. Te druk. Tijdens de lunch maak ik een tosti voor Madelief. Na een aantal minuten haal ik het snoer uit het stopkontakt en zet het tosti-ijzer in de kast. Tot Madelief komt vragen waar haar tosti blijft....

Als de kinderen vragen "Wat moet ik doen?" zeg ik heel vaak "Poepen in een oude schoen". Zo ook een keer tegen Robijn. Ze draagt op dat moment laarsjes. "Nee hoor, poep in laarsje!".

We gaan naar Delft. Madelief: "Gaan we naar de binnen- of buitenstad?".

Mees over een vriendje: "Nee, hij heeft nog geen meisje, hij is nog een beetje kleinig".

Mama tegen Mees: "Zijn alle meiden dan op jou?' Mees: 'Nee, niet alle. Bijna alle:-)".

Ik buk met een (te) kort shirtje. Madelief: "Je hebt een bouwvakkersdecillitee".

Volgens Mees is een kraamverzorgster een kraambezorger.

Robijn wil graag gekleurde nagels: "Ik wil nagellakkes!!".

Amersfoort

Afgelopen weekend weg geweest met de 'polderdiva's'. 11 vrouwen sterk. Sandra L, Joyce en Marjolein hadden alles tot in de puntjes geregeld. Geslapen in een geweldige accomodatie in Woudenberg bij de boer. Vrijdagavond een buffet en spelshow. Allerlei data, plaatsen en gebeurtenissen van de afgelopen pak 'm beet 20 jaar vriendschap kwamen aan bod. Geweldig in elkaar gezet en overbodig te noemen dat we natuurlijk vreselijk hebben gelachen. Zaterdagmiddag zelf tapas maken, die we 's avonds in het restaurant mochten komen opeten. Lekker dansen en daarna weer 'terug naar de boer'. Vandaag rustig aan opgeruimd en met een voldaan gevoel weer naar huis... Bedankt orga!!

Kijk mama...zonder handen!

Het is de week van de teruggevonden verjaardagscadeau's hier... Madelief diepte haar éénwieler op, Mees haalde z'n skelter op uit de kelder van de zaak. Vreesde ik vorig jaar nog gecompliceerde breuken bij Madelief in combinatie met de eenwieler, deze week heeft ze het ineens onder de knie.

Pasen

In verband met het weer en het afwezig zijn van 'chef paaseieren zoeken' Mees (was naar ADO-AJAX) hielden we met de meiden dit jaar maar een indoor paaseieren zoeken. Wel zo gemakkelijk. Volgend jaar kan Kate ook meedoen, nu keek ze vanaf de zijlijn mee om de kneepjes van het vak te leren:-)

VVS

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van Eric. Of ik 3 april voor paashaas wilde spelen op de VV. Met een dikke smiley erbij (hij lag waarschijnlijk zelf onder z'n bureau van het lachen toen ie 'm stuurde). Ik replyde dat hij dat klusje zelf mocht opknappen. Maar het bleek het weekend te zijn dat de mannen in de sneeuw zaten... Gelukkig bleek er een andere moeder te zijn die er wel (flinke paashaas-)oren naar had. 's Morgens vroeg togen Mees en ik naar de VV waar ik hem met het zweet op m'n voorhoofd probeerde in een voetbaltenue te krijgen. Tot hilariteit van de andere aanwezige ouders bleek ik toen het klusje (eindelijk) klaar was de scheenbeschermers te zijn vergeten. Wéér die schoenen en sokken uit... Tja, zo 's morgens vroeg op de zaterdag ben ik niet op mijn best. Gelukkig had Mees een heerlijke ochtend en konden de moeders lekker aan een flinke stoot caffeïne.


Verschillende oppasmeisjes van ons en andere vrienden voetballen ook bij de VV ('onze' Ilse mistte op een haar na het Nederlands jeugelftal). Toevallig speelden er een paar toen we naar huis gingen. Mees&Cas hadden we al even niet gezien. Tot we naar de tribune keken...twee kleine schreeuwende brulaapjes die meiden van een jaar of 15 staan te coachen. Dat wordt nog wat over een aantal jaar. Aan zelfvertrouwen geen gebrek:-)

Cas en Mees gaan het duel met elkaar aan..

Linnaeushof, Leiden en Corpus

Madelief had haar kadootje van afgelopen juli nog tegoed. Een bezoek aan Corpus in Oestgeest met Juut. Afgelopen vrijdag was het wel een hele goede vrijdag voor haar: logeren bij de Meelissen en naar Corpus toe! In Corpus mochten helaas geen foto's worden gemaakt, maar zover ik begreep van Juut&Lief was het een hele belevenis geweest. Een zeer interactieve tocht door het menselijk lichaam waarin van alles gebeurde. 'Gelanceerd' worden uit de baarmoeder, lekker liggen tussen de hersenen en lopen over het gebit met een grote zachte tong. Ik probeer er nog een stukje 'youtube' tussen te plakken. Nog anderhalf jaar wachten tot Mees 8 is, dan ga ik er zeker heen!

Om de twee andere Wolfjes ook een beetje te vermaken reed ik maar door naar de Linnaeushof. Clau&Cas gingen ook gezellig mee. Wat het weer betreft troffen we het nog prima. Een waterig zonnetje en in ieder geval droog. Dat konden we later dit weekend niet meer zeggen met hagelstenen zo groot als pinpongballen (zat tijdens die bui net op de snelweg...alles stond binnen een paar seconden stil...liep gelukkig weer goed af. Alleen wat tranen drogen van de schrik bij de 3 Wolfjes na m'n noodstop:-))

Claudia en Cas zagen na al onze verhalen Esther voor het eerst. En het klikte gelijk! Esther is praktisch tussen de koffieplantages geboren. Niet raar dus dat 'koffie' in haar genen zit. Ze trok de koffie van Clau uit de handen om het restje op te maken:-)

http://