70's-80's Discoparty Babiche&Tanja

Ook dit jaar gaven Babi en Tan weer een feestje. Ditmaal als 'Pink Ladies'. Natuurlijk bleven wij allen niet achter en doken flink de verkleedkist in. Claudia en ik als 'Penny de Jager's', compleet met glimmende leggings, gympak en beenwarmers. Cees en Eric als foute hippies... Echt heel grappig dat we bij binnenkomst sommige van onze eigen vrienden niet eens herkenden (en zij ons niet). Zo dachten een hoop mensen dat Eric er niet bij was. Onherkenbaar met pruikje en bril:-)

De Pink Ladies hadden halverwege de avond nog een leuke verassing; een salsa en zumba workshop! Na een uur dansen stond het zweet onder onze pruiken...

Naast de zomerfeest 'gallerij' foto's met onze eigenste Midden Delfland burrie nu ook maar een wintersessie gestart.

John als échte foute Johnny, daarnaast Yoko Ono?:-)

Het was jammer dat de kinderen al uit logeren waren toen we onze outfitjes aandeden. Om de foto's moesten ze vreselijk lachen. Vooral de achterzijde van ons 'Penny's' vonden ze hilarisch..."je doet je onderbroek toch niet over je legging mama?"

Aankomst Sinterklaas

Met nog steeds drie gelovige Wolfjes is het weer een spannende tijd. Afgelopen zaterdag kwam de goedheiligman met een heerlijk najaars-zonnetje aangevaren in Schipluidense wateren.
Papa heeft een onderonsje met een Piet.

Zelfs de huifkar van het kinderdagverblijf hadden de pieten geleend!

Vol verwachting kloppen de hartjes van Kim en Madelief.

Ro vond het bij tijd en wijle wel erg spannend. Papa blijkbaar ook?!

Prietpraat

Mees:"Jordi woont in de Zoutste Veen".

Madelief tegen mij:"Heb je je poepbroek (harembroek) weer aan?"

Yvonne is met zoon Thomas bij ons in de buurt. Waarop thomas opmerkt:"Hier in de buurt wonen toch de vossen?"

Mees:"Joas heeft een bovenbed"(hoogslaper).

Op mijn vraag wat Robijn aanwil:"Kousjes met een bloekje"(maillot).

Robijn:"In de voria...."

Mees naar aanleiding van Trekkertrek waarbij de grote trekkers door een blok beton aan de voorkant in evenwicht werden gehouden:"Ik wil ook zo'n stoeptegel aan m'n trekker!"

Robijn doet een poging uit te leggen waar ze heen wil:"Hierdaarheen".

Volgens Mees heeft Andre op de boerderij iets 'afgebraakt', hij bedoeld natuurlijk afgebroken...

Oma loopt met Robijn in het weiland en wijst een polletje Madeliefjes aan, Robijn:"Nee, Robijntjes!"

Ik heb het met Sylvia over borstvoeding 'op vraag'. Madelief merkt droog op dat dat helemaal niet kan omdat Kate nog niets kan vragen...

Als er een boertje ontsnapt bij de kinderen willen we graag dat ze zich even verontschuldigen. Madelief zegt in China te gaan wonen omdat ze graag boert en het daar een teken is lekker te hebben gegeten. Robijn heeft de hik in de auto en verward dit met boeren. Na een keer of 13 sorry gezegd te hebben (en ik even zoveel keer dat het voor de hik niet hoeft) blijft ze sorry zeggen tot de hik weg is...

Madelief krijgt de Donald Duck door de brievenbus:"He, er zit deze week een mini Kantrien bij!"

Bij Robijn is een mandarijn een mandje rijn.

Mees, Robijn en oma al wandelend in het weiland, Mees:"Je bent een lieve meid hoor!" Robijn:"Nee, ben een vrote meid!"

Madelief:"Ik viel op m'n zijbeen (dijbeen)".

Sinterklaas en de verdwenen pakjesboot

Robijn voor het eerst naar de bioscoop! Samen met grote broer en zus vond ze het geweldig...

Uitwaaien

Spreekbeurt

Madelief wilde ontzettend graag foto's van onze reis aan haar klas laten zien. In groep 5 beginnen ze met spreekbeurten; Madelief beet het spits af met een gelikte power-point over Kenia! De foto's koos ze zelf uit, ze wist precies welke ze erbij wilde hebben. Een stukje over Esther en adoptie, kaart van Afrika en Kenia om te laten zien waar het ligt, de Nederlandse school, mijn kus van de giraffe, de safari, Kibera, Mombassa, een matatu..... Vervolgens oefenen geblazen 'wat vertel ik bij welke foto'. Achteraf zei ze dat ze wel een beetje zenuwachtig was geweest, maar van de meester hoorden we dat ze het super had gedaan!

Sinterklaas journaal

Net terug uit Kenia kwam het Sinterklaas journaal bij ons op bezoek! Alle voorbereidingen zijn al in volle gang... M&M waren door het dolle heen! Verschillende items moesten worden gefotografeerd en Mees mocht met papa op de foto. Alvast net doen of hij met papa een brief aan Sint op de laptop schreef.

Helaas komen Mees en papa niet in het journaal, want Mees bleek later te groot voor het item. Maar dat mocht de pret niet drukken; wie kan er nou zeggen dat hij een sjaal, mok en potloden van het Sinterklaas journaal heeft?!
De foto's die zijn gemaakt..

Afscheid

De laatste keer langs de maraboe's. In de boom bij de rotonde vlak voor het vliegveld zat deze boom altijd vol maraboe's (flink uit de kluiten gewassen Afrikaans familielid van de ooievaar) en begon Rivka altijd gelijk "maraboe's!" te roepen. Nu waren we op weg terug naar huis. In verband met het tijdstip hadden we Rivka en Esther laten slapen en J&H in het appartement dag gezegd. Blijft toch weer slikken als je het zo leuk hebt gehad en weet dat het een poos gaat duren voor je elkaar weer ziet... Gelukkig kunnen we terugkijken op een mooie ervaring in weer eens een heel ander land dan we gewend waren. En dat alles door ons kleine nichtje Esther! Maar Juut&Haik, we gaan er vanuit dat we met de pinksteren weer kunnen gaan kamperen in oude vertrouwde Nederland! Nu compleet met Esther erbij!

Zonsopgang in Nairobi. Honderden mensen lopend langs de (snel-)wegen op weg naar werk.. Wij op weg naar huis....

Op de terugweg vanuit Mombassa konden we de Kili (-majaro) zoals de kinderen 'm noemden nog even vanaf de andere kant bekijken. De top steekt boven de wolken uit!

Net terug uit Mombassa gingen Juut en ik nog even een avondje uit. Met 13 andere Nederlandse adoptiemoeders! Heerlijk gegeten bij de Japanner. Wat een verhalen hoor je dan aan tafel. Natuurlijk weet ik hoe het bij J&H is gegaan, maar elk stel heeft z'n eigen verhaal en achtergrond. Er is ons een hoop 'leed' bespaard gebleven door op de natuurlijke wijze de drie Wolfjes te kunnen krijgen begreep ik na deze avond nog beter. Natuurlijk waren er meer stellen met een ideele wens om een kindje te adopteren, maar het gros had al een heel medisch circuit achter de rug.

Ik sprak met Hanneke die vertelde van een boek wat net die week in Nederland uitkwam. Een vriendenstel had het geschreven over de adoptie van hun zoon Raf uit Kenia. Wat wilde het toeval; toen ik eenmaal thuis de volgende avond bij ma binnenkwam lag het boek daar! 'Moeders mooiste, vaders trots'. Het was in Nederland die week daarvoor uitgebreid in de media geweest. Mocht je meer willen weten over de procedure en hoe het allemaal werkt om vanuit Kenia te adopteren is dit boek zeker een aanrader. Leuk om via een andere stel te lezen wat J&H op de rechtbank nog allemaal te wachten staat!

Mombassa

Koraal lag gewoon voor het oprapen. Vlak voor onze huisjes lag een koraalrif.
De kleine vondsten van de kinderen. We hebben ook enorme grote schelpen, maar die heeft een ander voor ons opgedoken:-)

Ali en Ashborn waren bijna nieuwe familieleden. Mocht iets niet van papa of mama dan gingen de kinderen naar hen... Wat een schatjes, we hadden ze wel mee willen nemen. Nu maar beloofd dat we een keer terug gaan komen! Madelief en Mees kwamen regelmatig vragen hoe je iets moest zeggen in het engels en verdwenen dan weer naar de keuken....

De levensgevaarlijke zeeegels

Onze kleine blanke Masai met Po (die de hele reis gelukkig heeft overleefd)

Esther 'deed' het liedje klap eens in je handjes. De moeders hadden een rap, gek verkleed. De vaders kwamen als apen die achter iedereen aanzaten binnen gehupst en deden als de nieuwe Nick&Simon (Haik&Riccie) een lied. Wat hebben we gelachen om elkaar. Vooral de kinderen vonden de vaders als apen prachtig en hielden niet meer op met lachen.

Robijn en Rivka vertolkten het lied 'in de maneschijn' mét gebaren.

Madelief en Mees op de bonte avond met een rap.

Fort Jesus in Mombassa

Bij gebrek aan speeltjes ging de halve keuken-inventaris van Ali mee naar het strand:-)

Soms moest je uitkijken dat je niet over een aapje struikelde... Mees was op safari achterna gezeten door een flinke aap, en had het daarna niet meer zo op de beestjes... (links achter Mees loopt een aapje op de foto)

Aap met baby aapje langs de rand van het zwembad...

Robijn wilde Esther maar steeds optillen. Ze is net iets langer, maar het scheelt niet veel...

Madelief is erg gek op haar nieuwe nichtje!

Relaxdagje! (En ja, Madelief lijkt op haar ouders die daar ook wel van houden...)

Onderaan de klif een bewaker (met een knuppel!) voor de veiligheid. Die vond een praatje altijd wel gezellig. De hele dag zat ie daar maar. Voor Madelief liet hij iemand in de boom klimmen en kokosnoten snijden. Met een groot mes sneed hij de bruine kokosnoot uit de schil en liet haar de kokosmelk proeven (die ze gelijk weer uitspuugde:-)).

Met Ashborn en Ali

Mees heeft de hele vakantie zonder bandjes gezwommen!

Heerlijk ontbijten in de ochtendzon. 's Morgens was het al rond de dertig graden...

De allereerste keer voor Esther op het strand aan de zee!

Mees geniet op een hekje van de rust en het uitzicht:-)

Best een leuk uitzicht vanaf ons huis! Het huis van de Meelissen lag naast ons, iets hoger. Met een trap kon je zo vanaf de klif naar beneden naar het strand. Supergrote huizen (achteraf hadden we aan 1 huis ook genoeg gehad), geweldig ingericht en pal aan de oceaan dus.

Veel mensen proberen je wat te verkopen zodra het busje stilstaat. Hier kochten we een krantje....en lazen dat de dag nadat we uit de bush waren teruggekomen er een vrachtwagen was gekanteld op de weg die we ook hadden genomen en de mensen meer dan 24uur in de bush hadden vastgezeten.....

De pont tussen vliegveld en de rest van Mombassa; dé plek waar in 'de blanke Masai' Corinne haar Masai voor het eerst ziet!

Het netwerk van J&H reikt al tot in Mombassa. In Nairobi aan een taxichaffeur gevraagd of hij niet een vriendje had in Mombassa. En jawel, Said stond met een vriend keurig op tijd klaar bij het vliegveld..

Na anderhalve week een druk reisschema vlogen we voor wat ontspanning naar Mombassa aan de Indische Oceaan. Die dag was het regenachtig en koud in Nairobi, dus het was lekker vertrekken... Robijn inmiddels de waterpokken gekregen waar ze toch wel ziek van was (een uur gekrijst in het vliegtuig).

We verbleven in twee grote huizen pal aan een klif bij Diani Reef aan de Indische Oceaan. Prachtig! We keken onze ogen uit bij aankomst...wat was het mooi! Direct kwamen onze kok's zich voorstellen; Ashborn en Ali die ons lekker zouden verzorgen. 3x per dag koken en ze ruimen het huis ook nog op en maakte het schoon.. Wat een luxe! Gelukkig konden we (en de kinderen helemaal) het heel goed vinden met de mannen, ze lopen toch de hele dag door je huis heen. De visser en groenteboer kwamen dagelijks langs met de 'vangst' we kozen wat uit en Ali en Ashborn maakten er de heerlijkste gerechten van. Veel vis gegeten, verser dan vers... Maar ze maakten ook een keer pannenkoeken voor de lunch en 's avonds patatjes voor de kinderen.

Zwemmen in het heerlijk warme zwembad, of schelpen en koraal zoeken bij de zee. Rare (en gevaarlijke) beesten gezien, zeeegels, krabben en andere dieren waarvan we de naam niet eens wisten. Dus op het strand moest iedereen de schoenen aanhouden voor de veiligheid. Apen waren er enorm veel. Kleintjes die rond het zwembad hingen en kwamen kijken als we aan het zwemmen waren, grotere op de rest van het park. Robijn schrok op een ochtend enorm toen ik de deur had laten openstaan (kan dus niet ivm de dieren) ze naar buiten wilde maar in de deuropening een aap van ca 75cm tegenkwam... Helaas was ie al weg toen ik mn toestel had.... Hagedissen in alle kleuren (Madelief wilde in het zwembad springen toen ze iets zag....op de bodem een hagedis van bijna 40 cm!) supergrote spinnen en allerlei andere kleine beestjes. Gelukkig weinig muggen dus we konden 's avonds nog lekker buiten zitten. Regelmatig bewolking, maar zelfs daardoorheen 'verknetterde' we allemaal.

Een bezoek aan het (ooit) Portugese 'Fort Jesus' in Mombassa, en een relaxdag waarop we werden gemasseerd en een heerlijke pedicure ondergingen. Verder een beetje wandelen, strandjutten, zwemmen, zonnen, lezen en lekker eten dus! Ja, naar Warandale willen we allemaal wel een keer terug!

Aan het eind van de week nog een bonte avond waarop we vreselijk hebben gelachen met elkaar. Een mooie afsluiting van een prachtige en gezellige reis met onze gezinnen