1 jaar geleden...

1 Jaar geleden lag ik gelukkig te zijn met een klein roze ingepakt meisje in mijn armen. Gisteren werd ze een jaar en moet ik toegeven dat het baby er nu echt 'af' is. Geen letter van die 18e op paier, dus hieronder nog maar eens wat herinneringen aan die dag....

18 januari 2007
Na goed te hebben geslapen vertrokken we 's morgens vroeg naar het ziekenhuis. Dit was de tweede keer dat ik van tevoren wist een paar uur later bevallen te zijn. Dat is echt heel erg raar als je jezelf op dat moment nog zo goed voelt...

Aangekomen in het ziekenhuis begrepen we al dat het anders zou lopen dan gepland. Pascal uit mijn zelf samengestelde 'dreamteam' op de operatiekamer kwam melden dat er 5 (!) spoedkeizersnede's op de verloskamers lagen te wachten op een plekje op het operatierooster. Dit komt zo ongeveer 2x per jaar voor. Helaas, ook die 18e. Hmmmm daar gaat mijn dreamteam dacht ik direkt. Dat kon wel eens avond gaan worden voor ik aan de beurt zou zijn.

Het goede nieuws was dat ze een extra operatiekamer aan het klaarmaken waren waar ik, als ik heel snel was, en de extra opererende gyneacoloog voor lief nam 'snel' even als eerste mocht. Die gyneacoloog heb ik maar voor lief genomen, de rest van het team zou wel in tact blijven.

(20-01 Nog even een kleine aanvulling... Toen ik door de gang naar de OK werd gereden zei iemand tegen me, houd je buik vast, zodadelijk is je baby eruit en kan je dat nooit meer voelen! En juist op dat moment begon Robijn ontzettend te bewegen.... 10 minuten later was ze aan de andere kant van mijn buik. Zal die bewegingen onder mijn handen nooit vergeten...)

Binnen 10 minuten lag ik 'op tafel' en weer tien minuten later was onze dochter Robijn Engeltje Wilhelmina geboren. Ze huilde direkt, en wij allemaal ook.... Wat een opluchting, op het eerste oog gezond en een goeie start. Eric vertrok met Robijn in de couveuze en Vanja heeft me dit keer er echt 'doorheen' moeten trekken. Ik geloof dat ze wel een paar uur op me ingepraat heeft, ik voelde me zo ellendig. Na de nodige tijd, medicijnen en bemoedigende woorden van coach Vanja begon ik me weer een beetje mens te voelen en kon ik naar mijn kleine dropje toe. Heerlijk samen met Eric hebben we haar bekeken en geknuffeld. Wat een plaatje! Beiden verliefd op onze benjamin. En nog!

Vanja regiseerde alles super. Viel de eerste kennismaking van Madelief met Mees erg tegen door Mees z'n startproblemen, nu was er alle tijd en ruimte om Robijn aan M&M te laten zien. Wat een bijzonder moment was dat! Ze waren zooooo blij! Eindelijk echt De Drie Wolfjes!

We hopen dat we met z'n allen nog lang mogen genieten van deze drie steeds groter wordende wolfjes!!

(Binnenkort de foto's van het verjaardagsfeestje van gisteren....)

FEEST

HOERA, ROBIJN IS VANDAAG 1 JAAR!!!!!!

Werkende moeder heeft het zwaar...

week 3 15.01.08 17:39 Actueel Door Redactie
Werkende moeder heeft het zwaar!
Als er geld voor was, zou 4 op de 10 vrouwen het liefst per direct minder willen werken. Veel working women hebben het idee dat alles op hun bordje terecht komt en voelen zich ondergewaardeerd als moeder, opgejaagd en ziek van de stress, bijna altijd moe en hebben ook nog eens zo’n lekker inflexibele werkgever.
De moeders onder ons weten hoe slopend de zorg voor een vent en een stel drammerige kids kan zijn. Werken heb je de hele dag al gedaan! Minister Plasterk vindt dit echter geen probleem. Als het aan hem ligt, heeft in 2016 driekwart van de vrouwen een betaalde baan. Dit is goed voor de emancipatie en helpt bovendien tegen de vergrijzing. Dat wordt lastig, als we deze resultaten van een onderzoek van de Volkskrant moeten geloven. De vrouw zou het juist helemaal gehad hebben met het combineren van werk en de zorg voor haar gezin.
Ben jij ook bekaf na een dag heen-en-weer geren tussen werk en thuis of valt het allemaal wel mee met dat zware bestaan en switch je moeiteloos tussen je twee persoonlijkheden: ambitieuze carrièrevrouw en liefdevolle moeder?


Bovenstaande kwam ik tegen op viva.nl.
Terwijl een deel van mijn collega's en ik vaak tegen elkaar onder de koffie verzuchten hoe lekker het is een dag geen 'gemama' te horen of heen en weer naar school oid te moeten... (Werken is leuk, zolang je kinderen niet ziek zijn zeg ik altijd. Liep vorige week nog te 'pochen' op het werk dat Robijn nog nooit ziek was geweest. Gistermiddag was het 'bingo' en belde het KDV. Ik mag wel eens klagen over de uren die Eric maakt.....maar alle afspraken werden afgezegd en m'n zieke kleintje werd lekker door hem vertroeteld.....!)

Rivka 1 jaar!!

HOERA! Rivka 1 jaar! Gefeliciteerd! Weten jullie het nog??? Ik wel..... Na bijna drie weken van schijnweeën, een lange bevalling met uiteindelijk een keizersnede ('help! waarom smst ze niet meer terug....en belt ze ook niet dat het geboren is....?') was daar Rivka op 16 januari 2007. Voor mij werd de spanning wel hoog... Eerst telkens 'zet het nu wel of niet door' totdat Rivka zolang bleef zitten dat ik bang was voor te gaan (ik wist immers al een paar weken dat ik de 18e 'verlost' zou worden). Op de verjaardag van onze vader (14e) heb ik dan toch maar verteld dat ik de 18e onder het mes zou gaan. Gelukkig begreep Rivka de hint ;-)

Wat gaat de tijd snel! Vandaag is Rivka officieel 1 jaar oud. Afgelopen weekend heeft ze haar feestje al gehad...... Voor de gelegenheid had ik shirtjes laten maken met 'samen 1'. Rivka is lekker verwend met kadootjes, slingers en taart met pannenkoeken toe.













(bedankt voor de pics Juut)

Afwas truus?!

Onze afwas-truus! Een hele echte... Als ze de kans krijgt klimt ze zelfs het bordenrek in;-))

Diploma zwemmen!

Wat een heerlijk onbedorven oortje.... Er zit nu een knopje in! Het 'schieten' van de knopjes deed Madelief meer zeer dan ze had gehoopt, maar ze zitten!
Je denkt van tevoren, ach, zo'n zwemdiploma, lekker het is weer binnen. Maar het was zo achteraf gezien toch wel heel speciaal! Vanja vertelde al dat het bij haar kinderen ook heel bijzonder was geweest, en ook wij vonden het heeeeeel bijzonder en waren supertrots! (gisteren 'meiden' etentje met vriendinnenclub en daar hadden ze zoiets van "hoe moet dat als ze nog eens slaagt voor de middelbare school of studie? Dan kun je ons waarschijnlijk helemaal opdweilen....;-))

Madelief vond het een heerlijke dag. Zwemmen, gaatjes prikken, kaartjes, telefoontjes, visite, slingers en taart...ze ging met een tas vol kadootjes gisteravond moe maar voldaan lekker vroeg naar bed.....

Na een kort overleg "dat was een grapje van de badmeesters hoor mama" kwam het verlossende bericht dat alle 24 kinderen geslaagd waren! Diploma's werden uitgereikt door badmeester Lex, helemaal officieel met afroepen naam en handje.

Ik weet dit moment nog zo goed van mezelf, oké, zonder ballon welliswaar, maar het afsluitende watertrappelen met het luid aftellen door de ouders blijft bijzonder. Zeker met al die ballonnen boven het water. Wat waren Ric en ik trots op onze kleine grote meid!

Gelukkig was de spanning snel weg, en zwom ze als een speer. Ze deed zelfs een extra rondje rugslag omdat ze zo snel was :-)

Daar gaat ze!
Madelief was de hele week trots maar ook een beetje nerveus. Niet eens voor het zwemmen.....maar meer voor de 'gaatjes' in haar oren die we haar na het behalen van het A diploma hadden beloofd. Op de kant klaar om gekleed het water in te springen zag ik dat mijn kleine kipje ineens erg nerveus was en het huilen haar nader stond dan het lachen...

Vorige week kwam het bericht dat Madelief de 12e mocht afzwemmen voor diploma A! Precies een jaar geleden begon ze met zwemles. Na een week wachten was het gisteren dan eindelijk zover. Papa en mama mee, want tegenwoordig krijg je maar twee toegangskaartjes....

Lodewijk

Onze Lodewijk. 'Lodewijk'? zul je misschien denken... Wij hebben veel bijnamen voor elkaar. Robijn werd Rootje werd Lootje en de laatste tijd noemen M&M Robijn Lodewijk. Veelal gebruikt binnen ons gezin ("is Lodewijk al wakker??") maar soms gebruiken ze deze naam ook in het openbaar....beetje vreemd maarja, misschien zijn we dat ook wel haha;-)))
Robijn laat zich in de 'boot' overal heen varen door haar grote broer en zus. Ze moet er duidelijk weer aan wennen dat het grote grut afgelopen week weer op school zit. Dan moet ze namelijk zichzelf vermaken, en dat valt na al die verwennerij door M&M niet altijd mee...

Mees kan zo ontzettend voor zich uitstaren af en toe... Wat zou er in z'n hoofdje omgaan?

Oppascentrale Renaud&Wolf

Rosalie en mama gingen aan de borrel.....maar met drie kleine Wolfjes sta je niet echt rustig. We hebben het een aantal keren geprobeerd rondom de kerst en O&N, maar door vooral Robijn die gewoon rustig tussen de borrelende menigte doorkruipt en zich aan elke willekeurige broekspijp optrekt (al dan niet met 'smekkige' handjes en een snotneus..) was dat niet echt een succes. De meiden 'van Renaud' wilden wel oppassen! Dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen... Goed gedaan ladies!

Verkleden

Vorige week kwamen ze ineens zo beneden. Zelfs Robijn was verkleed! (gezicht van Mees is eigenlijk nog het leukst :-)

Wolfjes

Onze drie Wolfjes vierden O&N bij opa&oma vd Berg. Dus op nieuwjaarsdag gingen we opa&oma Wolf ook nog even gelukkig nieuwjaar wensen. Hier 5 van de 14 (kleine) Wolfjes.

Met een tas vol overgebleven vuurwerk gingen we afgelopen week nog even het nieuwe jaar inluiden bij Segor en Astrid. Bart wist wel raad met het vuurwerk...

Welkom 2008

We zijn inmiddels alweer bijna een week op weg in 2008... Ben erg benieuwd wat dit jaar ons gaat brengen! 2007 was een jaar van grote hoogte- en dieptepunten.

Ons gezin is compleet (helaas...het gaat dus niet de 4 wolfjes worden...) en ook dat is weer een nieuwe fase. Voor mijn gevoel ben ik de afgelopen jaren aardig bezig geweest met kinderen krijgen, of het weer bijkomen en opknappen daarvan ;-)).

Wel weer een geschenk om voor de derde keer een gezond kind te mogen krijgen. We genieten met de vier overige wolfjes ontzettend van de kleine benjamin (hopelijk straalt de blog dat ook wel uit :-))

Ik zal m'n best doen de blog in 2008 een beetje bij te houden (want fans hebben we wel, dat is wel duidelijk als foto's het weer 'ns niet doen..), al is het maar voor later, want na kind drie wordt er hier geen enkel fotoboek meer bijgehouden.....helaas. Ik kan niet heksen zeg ik regelmatig tegen de kinderen, en zo is het wat fotoboeken maken en al die dingen betreft ook. Tegen de tijd dat de kinderen volwassen zijn is een fotoboek waarschijnlijk toch antiek (hoop ik).

Rest mij om jullie als lezer(s) een geweldig, gezellig, spannend, liefdevol maar bovenal gezond 2008 toe te wensen! Liefs Jo

O&N deel 2

Kinderen allemaal op bed, tijd voor de volwassenen! Het was een heel erg gezellige avond (nacht) op Klein Keen en Burg!