Mombassa

Koraal lag gewoon voor het oprapen. Vlak voor onze huisjes lag een koraalrif.
De kleine vondsten van de kinderen. We hebben ook enorme grote schelpen, maar die heeft een ander voor ons opgedoken:-)

Ali en Ashborn waren bijna nieuwe familieleden. Mocht iets niet van papa of mama dan gingen de kinderen naar hen... Wat een schatjes, we hadden ze wel mee willen nemen. Nu maar beloofd dat we een keer terug gaan komen! Madelief en Mees kwamen regelmatig vragen hoe je iets moest zeggen in het engels en verdwenen dan weer naar de keuken....

De levensgevaarlijke zeeegels

Onze kleine blanke Masai met Po (die de hele reis gelukkig heeft overleefd)

Esther 'deed' het liedje klap eens in je handjes. De moeders hadden een rap, gek verkleed. De vaders kwamen als apen die achter iedereen aanzaten binnen gehupst en deden als de nieuwe Nick&Simon (Haik&Riccie) een lied. Wat hebben we gelachen om elkaar. Vooral de kinderen vonden de vaders als apen prachtig en hielden niet meer op met lachen.

Robijn en Rivka vertolkten het lied 'in de maneschijn' mét gebaren.

Madelief en Mees op de bonte avond met een rap.

Fort Jesus in Mombassa

Bij gebrek aan speeltjes ging de halve keuken-inventaris van Ali mee naar het strand:-)

Soms moest je uitkijken dat je niet over een aapje struikelde... Mees was op safari achterna gezeten door een flinke aap, en had het daarna niet meer zo op de beestjes... (links achter Mees loopt een aapje op de foto)

Aap met baby aapje langs de rand van het zwembad...

Robijn wilde Esther maar steeds optillen. Ze is net iets langer, maar het scheelt niet veel...

Madelief is erg gek op haar nieuwe nichtje!

Relaxdagje! (En ja, Madelief lijkt op haar ouders die daar ook wel van houden...)

Onderaan de klif een bewaker (met een knuppel!) voor de veiligheid. Die vond een praatje altijd wel gezellig. De hele dag zat ie daar maar. Voor Madelief liet hij iemand in de boom klimmen en kokosnoten snijden. Met een groot mes sneed hij de bruine kokosnoot uit de schil en liet haar de kokosmelk proeven (die ze gelijk weer uitspuugde:-)).

Met Ashborn en Ali

Mees heeft de hele vakantie zonder bandjes gezwommen!

Heerlijk ontbijten in de ochtendzon. 's Morgens was het al rond de dertig graden...

De allereerste keer voor Esther op het strand aan de zee!

Mees geniet op een hekje van de rust en het uitzicht:-)

Best een leuk uitzicht vanaf ons huis! Het huis van de Meelissen lag naast ons, iets hoger. Met een trap kon je zo vanaf de klif naar beneden naar het strand. Supergrote huizen (achteraf hadden we aan 1 huis ook genoeg gehad), geweldig ingericht en pal aan de oceaan dus.

Veel mensen proberen je wat te verkopen zodra het busje stilstaat. Hier kochten we een krantje....en lazen dat de dag nadat we uit de bush waren teruggekomen er een vrachtwagen was gekanteld op de weg die we ook hadden genomen en de mensen meer dan 24uur in de bush hadden vastgezeten.....

De pont tussen vliegveld en de rest van Mombassa; dé plek waar in 'de blanke Masai' Corinne haar Masai voor het eerst ziet!

Het netwerk van J&H reikt al tot in Mombassa. In Nairobi aan een taxichaffeur gevraagd of hij niet een vriendje had in Mombassa. En jawel, Said stond met een vriend keurig op tijd klaar bij het vliegveld..

Na anderhalve week een druk reisschema vlogen we voor wat ontspanning naar Mombassa aan de Indische Oceaan. Die dag was het regenachtig en koud in Nairobi, dus het was lekker vertrekken... Robijn inmiddels de waterpokken gekregen waar ze toch wel ziek van was (een uur gekrijst in het vliegtuig).

We verbleven in twee grote huizen pal aan een klif bij Diani Reef aan de Indische Oceaan. Prachtig! We keken onze ogen uit bij aankomst...wat was het mooi! Direct kwamen onze kok's zich voorstellen; Ashborn en Ali die ons lekker zouden verzorgen. 3x per dag koken en ze ruimen het huis ook nog op en maakte het schoon.. Wat een luxe! Gelukkig konden we (en de kinderen helemaal) het heel goed vinden met de mannen, ze lopen toch de hele dag door je huis heen. De visser en groenteboer kwamen dagelijks langs met de 'vangst' we kozen wat uit en Ali en Ashborn maakten er de heerlijkste gerechten van. Veel vis gegeten, verser dan vers... Maar ze maakten ook een keer pannenkoeken voor de lunch en 's avonds patatjes voor de kinderen.

Zwemmen in het heerlijk warme zwembad, of schelpen en koraal zoeken bij de zee. Rare (en gevaarlijke) beesten gezien, zeeegels, krabben en andere dieren waarvan we de naam niet eens wisten. Dus op het strand moest iedereen de schoenen aanhouden voor de veiligheid. Apen waren er enorm veel. Kleintjes die rond het zwembad hingen en kwamen kijken als we aan het zwemmen waren, grotere op de rest van het park. Robijn schrok op een ochtend enorm toen ik de deur had laten openstaan (kan dus niet ivm de dieren) ze naar buiten wilde maar in de deuropening een aap van ca 75cm tegenkwam... Helaas was ie al weg toen ik mn toestel had.... Hagedissen in alle kleuren (Madelief wilde in het zwembad springen toen ze iets zag....op de bodem een hagedis van bijna 40 cm!) supergrote spinnen en allerlei andere kleine beestjes. Gelukkig weinig muggen dus we konden 's avonds nog lekker buiten zitten. Regelmatig bewolking, maar zelfs daardoorheen 'verknetterde' we allemaal.

Een bezoek aan het (ooit) Portugese 'Fort Jesus' in Mombassa, en een relaxdag waarop we werden gemasseerd en een heerlijke pedicure ondergingen. Verder een beetje wandelen, strandjutten, zwemmen, zonnen, lezen en lekker eten dus! Ja, naar Warandale willen we allemaal wel een keer terug!

Aan het eind van de week nog een bonte avond waarop we vreselijk hebben gelachen met elkaar. Een mooie afsluiting van een prachtige en gezellige reis met onze gezinnen

Vervoer

Vloog ik pas voor het eerst toen ik al in de 20 was, de drie Wolfjes draaien daar hun hand niet meer voor om. Met de reis naar Kenia werd er ook weer een aantal keer gevlogen. Heen en terug met best een lange zit. Tussendoor nog een keer een uurtje naar Mombassa. Vliegen blijft toch één van de veiligste manieren om te reizen.

Zitten de kinderen hier in veilige auto's met gecertificeerde zitjes en houdt (bijna) iedereen zich aan de regels; in Kenia doet iedereen maar wat op de weg. Stoplichten staan er wel af en toe, maar als het even kan rij je gewoon door. Door de invloed van de Engselen rijdt men links. Dat was wel wennen met oversteken, je kijkt telkens de verkeerde kant op. Rijdt je voorganger te langzaam? Dan haal je gewoon in, of je nou zicht hebt of niet. En is je voorganger aan het inhalen, dan ga je gewoon nog sneller ook even inhalen. Als het nodig is neem je de stoep (als die er al is) de berm of erger. Echt ongelofelijk wat je allemaal ziet gebeuren. 'Spookrijders' die je tijdens inhalen tegemoet komen en gewoon lekker blijven inhalen (zodat je zelf de berm in kunt). Juut zei vanaf het vliegveld bij de eerste 'acties' die we zagen... 'wen er maar aan want dit gaat komende weken vaker gebeuren'. Zo keek ik nog wel eens opzij als we met vliegende vaart op iemand afreden:-) Gelukkig ging het goed en ga je er raar genoeg aan wennen.

Het straatbeeld van Nairobi en Mombassa wordt grotendeels bepaald door taxi's, minibusjes, matatu's, particuliere bussen en overheidsbussen. We maakten voornamelijk gebruik van de eerste vier. J&H hebben de telefoon vol staan met veilige taxi chauffeurs, je doet weinig (als blanke) zonder taxi om veilig ergens te komen. Het toppunt vond ik wel met de taxi een aantal kennissen van Juut ophalen, telkens het appartementencomplex op te moeten, poort open en weer dicht, instappen, vergrendelen, poort weer open naar het volgende complex. Gezien de veiligheid kun je niet anders. Met ons gezelschap hadden we nog weleens een minibusje nodig. Exemplaren die hier 5 jaar geleden al niet door de keuring hadden gekomen rijden daar nog gewoon rond. Gordels zitten niet overal in, en kinderen neem je gewoon op schoot. Vond het op de terugweg naar huis vanaf Schiphol heerlijk om in een auto te zitten zonder kind op schoot!

Madelief was 'wild' van de matatu's. Kleine (vaak felgekleurde) busjes die af en aan rijden. Muziek op volume hoofdpijn, als Madelief geluk had zat er ook nog een groot DVD scherm in. Met een stoel of 8 a 9, maar plaats voor iedereen die er nog ingepropt kon worden. Het kon dus gebeuren dat je met drie kinderen op schoot zat te hijgen in de nek van je buurman en ondertussen eigenlijk nog plaats moest maken voor een volgende passagier. Het kost weinig en gaat verschrikkelijk snel. Tijd om in te stappen krijg je bijna niet. We stonden echt klaar met alle kinders onder de armen om er zo in te kunnen springen. Als je je voet op de drempel had klopte de 'conducteur' (de man van het geld die eigenlijk gewoon aan de buitenkant hing uit de deur) een paar keer op de zijkant ten teken dat er weer gas kon worden gegeven... Als ik dan vandaag in het AD lees dat Veolia hier in de buurt de haltes met wachtende mensen voorbijrijdt ivm te vollen bussen vraag ik me wel af of we hier in het westen niet te tuttig zijn geworden. In Afrika klaagt niemand dat ie bijna bij de buurman op schoot zit...ze zijn blij dat ze ergens komen!

De particuliere bussen zijn een genot voor het oog. Vaak felgekleurd, soms met rekken bovenop voor alles wat mensen willen meenemen. Van binnen vaak ook gezellig aangekleed en gekleurd. Maar toch ook daar; haast bij het wegrijden. We zagen wel eens een keer een ouder iemand instappen die zich amper staande kon houden om een plekje te vinden. Als minder valide of persoon die slecht ter been is heb je het slecht. Raar is dat eigenlijk bedacht ik me. Alles is 'pole pole' (rustig aan) en 'hakuna matata' (maak je geen zorgen) en echt nergens hebben de Afrikanen haast mee....behalve met het vervoer!

Slecht weer dus de voetballerij op de Nederlandse School werd afgelast... Toen maar met de matatu naar de Nairobi Chapel geweest. Een kerkdienst in een enorme tent met een paar duizend bezoekers. Daar weten ze wel hoe ze de kerken vol moeten krijgen! We woonden een (deel want erg langdurig) van een erg drukke dienst bij. Een super swingende band met lichtshow en aparte tenten (en diensten) voor alle leeftijden kinderen. Ja, tis weer eens wat anders dan een doorsnee Nederlandse kerk:-). Leuk om een keer mee te maken!