Nieuwjaarsdag kwamen we eind van de dag thuis en lag grote vriend Loupi de poes er wel heel raar bij op tafel. Omdat al snel duidelijk was dat hij deze 'toestand' niet zou overleven namen de kinderen met veel tranen afscheid voordat Eric naar de dierenarts reed. Robijn pakte z'n grote harige kop en gaf 'm een superknuffel. Alsof ze het voelde..
Bij de dierenarts aangekomen was onze Loupi al overleden. De kinderen hebben zitten brullen op de bank hier. Robijn huilde met de andere Wolfjes mee....geen idee dat haar grote vriend net was doodgegaan...
Twaalf jaar geleden kwam Loupi als klein katje bij ons, met zusje Monti. Robijn zal onze vriend het meest missen! Elke dag knuffelen en sjouwen met die kat... Maar ook M&M waren er gisteravond wel heel erg mee bezig. Madelief probeerde te verzinnen hoe we 'm terug konden krijgen:"We gaan hem met een raket uit de hemel halen. Kunnen we geen nieuwe poes kopen, en dan zijn hartje aan loupi geven? (was waarschijnlijk hartstilstand))" Al huilend is ze in slaap gevallen.
Bij de post van 11 december is nog te zien hoe Robijn in de weer was met de poes. Vanmorgen hebben we hem begraven in de tuin van oma&opa. Vooral Mees wist precies wat hij wilde. In warme doekjes wikkelen, en dan in de kuil. Als afsluiter moest slaap poesje slaap worden gezongen. Zo gezegd zo gedaan en stonden we met de kinderen, andré en oma 'slaap poesje slaap' te zingen...