Bij gebrek aan foto's (ben tijdelijk weer eens ons fototoestel kwijt...) maar een aflevering prietpraat.
Een klasgenootje van Mees is zijn opa verloren. Heel verdrietig allemaal, en er wordt over gesproken in zijn klas. Thuis hebben we het er later ook nog over.
Eric en ik zeggen dat het zo verdrietig is dat dat jongetje
z'n opa is gestorven. Mees "ja, hij is gestorven, maar ook dood gegaan hoor!" Geeft maar weer aan dat de kinderen verschillende benamingen nog moeten leren kennen....
Madelief onder het eten "waarom eten mensen eigenlijk dieren?" Tja, wat moet je daar op antwoorden. Voordat we iets konden verzinnen zei ze ook nog "eigenlijk gek dat dieren dan geen mensen eten". "Vroeger moest je met een tak een bokje slachten, dat ging toen wat moeilijker" (dit komt
denk ik voort uit een spannende bijbelse vertelling op school?).
Mees is bij oma aan het sjoelen. Het
gaat er ruig aan toe. De hele sjoelbak valt van de tafel op Mees
z'n voet. Op mijn vraag waarop precies het sjoelbord viel is Mees
z'n brullende antwoord "op de grond"....
We zitten in de auto en
Marco Borsato staat op. Madelief "mamma,
Marco zegt dat ik vannacht moet spugen". Ik begrijp er niks van. Madelief blijft deze zin herhalen. Ik laat het nummer opnieuw spelen en hoor... "dus geef je maar over vannacht"
hahaha, kreeg tranen in
m'n ogen van het lachen. Leg dat maar eens uit aan een kind van 6....
De schoonvader van een vriendin heeft staar en moet hieraan geopereerd worden. Dit vertelt ze aan een (ziekenhuis-) vriendin en mij. Wij als nurses vragen hierop, waar wordt hij geholpen? Vriendin antwoord wijzend naar haar oog....hier....haha, je kon ons opdweilen.
Madelief komt met papa thuis en vraagt wat we aan het doen zijn. Ik antwoord, "
cocoonen", Madelief "kalkoenen?????".
We kijken door het raam naar mama's nieuwe auto. Mees "vind je 'm mooi mama?" Ik "ja, ben er verliefd op..." Madelief zeer ontstemd "o.....dus nu ben je niet meer op papa???"
Even een boerderij prietpraat....
Ik heb met ma van die nep kaarsen gekocht. Net echt in leuke kleurtjes maar met batterijtje. Ma heeft ze thuis op tafel staan. Op een gegeven moment slaan op de boerderij de stoppen door. Net op dat moment krijgt opa visite. Hij probeert de kaarsen op de tafel aan te steken voor wat licht. Pas na een poosje proberen (net zo lang tot de nepvlam is
gemolten) krijgt hij in de gaten dat het niet
gaat lukken.....
Ik zit met de kinderen in de grote M. Naast ons zitten twee families waarvan de dames hoofddoeken dragen en de huid wat donkerder is. Mees "
hè mama, die zwarten komen toch van
Afrikra (
Afrika op
z'n meesiaans)? Zijn ze hierheen verhuisd???" Ja, dat klinkt niet echt vriendelijk... (zeker niet als je het volume van Mees
z'n stem kent).
Later thuis borduren we toch maar even voort op
z'n opmerking. We leggen uit dat niet alle nederlanders blank zijn, we hebben tenslotte ook buurtjes met een donker
huidje, en die zijn echt nederlands. Ook leggen we uit dat wij "zwart" liever niet horen, maar donker. Mees "maar ze zijn toch zwart?" Madelief "wij zijn niet wit hoor wij zijn beige".
We zijn koekjes aan het bakken en het alarm van de oven
gaat. Madelief "mama, de koekjes verwarming
gaat af!".
Ik laat
Claudia mijn nieuwe (kleding-) aankopen zien. Ik vertel haar dat ik van plan ben het jurkje een dag later aan te doen.
Clau "o...leuk, heb je iets bijzonders?" , ik "nou, een dineetje met jou...".
Mees is in de kerstsfeer en heeft het over Jozef en Maria. "God is die meneer, maar wie die mevrouw is weet ik niet" Madelief "nee, dat is niet God maar
Jozes"