Vroeger zagen we Sinterklaas hooguit 2 keer per jaar. Eén keer met de intocht op TV, en de andere keer met de intocht in Schipluiden. Een enkele keer kwam hij met pakjesavond zelfs thuis.
Nu 'skippen' we gewoon Sinterklaas feesten, omdat het teveel wordt voor de drie Wolfjes. Je komt de goede man echt overal tegen, op de gym, school, AH, NSO, dagverblijf, dagelijks op TV met Diewertje, op de ijsbaan, de bouwmarkt, op het werk.......en ga zo nog maar even door.
Madelief analyseert alle Sinten op uiterlijk, maar stelt verder (nog) geen enkele vraag. Mees neemt alles voor zoete koek aan, en zou heel graag meewillen naar Spanje om 'kind-piet' te worden. We moeten trouwens wel allemaal mee, hij wil liever niet alleen.. Robijn is al vroeg wijs, dat kan ook niet anders met een grote broer en zus die totaal 'in' de Sint zijn. Overal waar de man zijn neus laat zien, of waar een plaatje staat roept onze kleinste spruit keihard "Klaassssss".Je kunt ze op deze leeftijd nog zo leuk 'met een kluitje het riet in sturen'. Hele toneelstukken voeren Eric en ik op. We haken in op de gebeurtenissen in het Sinterklaas journaal (hangen er geen ballonnen aan het torentje van papa's zaak? Een boodschap van kruidnootjes..) Brieven in de schoenen, die Madelief nu natuurlijk leuk voor iedereen kan voorlezen.
De pietenpakken zijn nog geen enkel jaar zo intensief gebruikt als dit jaar.
Vandaag oefent Mees in 'Pietenvaardigheden' op school, ik ben benieuwd hoe hij het vond!
Een brief van Sinterklaas!
Speculaas en speculaas-cakejes bakken..
Robijn zal wel even proeven of de cakejes gelukt zijn;-)
